Home

Auteur(s): J van Bergen - Publicatiedatum: 12-02-2016  - Artikelnummer: 4455

1430

Media suggereren dat veilig vrijen geadviseerd wordt voor iedereen die terugkeert uit een Zika gebied. Wereldwijd adviseren public health instellingen net even anders. Oorzaak: de evidence voor de aanbevelingen is gebaseerd op een drietal casussen waarbij seksuele overdracht aannemelijk is. De tijd zal leren of seks daadwerkelijk een significant risico is voor infectie met het Zikavirus. Voorlopig pleiten de gegevens daartegen.

Nu.nl kopte op 11 febr 2016 met de tekst “RIVM raadt veilig vrijen aan na terugkeer uit Zika gebied“ : “Wie in een gebied is geweest waar het Zikavirus heerst, kan na terugkeer het beste een maand lang veilig vrijen”.  WHO waarschuwde begin van de maand voor de mogelijkheid van seksuele overdracht. Het Amerikaanse CDC kwam 5 februari met de aanbeveling “…dat mannen die een zwangere partner hebben en die wonen in of terugkeren uit een Zika gebied moeten afzien van seks of consistent en correct condooms moeten gebruiken gedurende de gehele zwangerschap “ (MMWR  vol 65 CDC. febr5 , 2016). Mannen die geen zwangere sekspartner(s) hebben mogen van het CDC zelf weten of ze af zien van seks of alleen beschermde seks hebben met hun seksuele partner(s). Het Europese ECDC kwam op 8 februari met de aanbeveling om reizigers te informeren over seksuele overdracht. Mannen die een zwangere partner hebben, of een partner die “at risk” is voor zwangerschap worden geadviseerd om een condoom te gebruiken tot 28 dagen na terugkeer uit ZIKA gebied en tot 6 maanden na een laboratorium geconfirmeerde Zikavirus klachtenbeeld.

Er zit dus heel wat ruis tussen de verschillende aanbevelingen rondom seksuele overdracht. De evidence achter deze aanbevelingen is echter uitermate dun en beperkt tot een drietal casus waarbij seksuele overdracht aannemelijk wordt gemaakt. Een casus dateert uit 2008 (sic!): een Amerikaanse wetenschapper werd ziek in zijn woonplaats in Colorado Amerika ruim 1 week na terugkeer uit Senegal waar hij verbleef voor muskietenonderzoek. Hij ontwikkelde huiduitslag en artralgie en middels gepaard serummonster werd een infectie met Zikavirus vastgesteld. Zijn vrouwelijke partner die niet in het buitenland verbleef, ontwikkelde hetzelfde beeld, met laboratorium werd Zika-virus infectie bevestigd. Er was sprake van onbeschermde seks in de week voordat sprake was van klachten bij de man. Het is aannemelijk dat sprake was van seksuele overdracht omdat Zika virus werd vastgesteld in semen, de man in de incubatieperiode was bij terugkeer en de vrouw dus niet in Zika endemisch gebied was geweest. Overigens ontwikkelde de man in zijn ziekte-episode ook haematospermie wat een atypisch symptoom is. De 4 kinderen van het gezin ontwikkelden geen ziektebeeld passend bij Zikavirus. (Foy 2011)

De zeer beperkte evidence die ten grondslag ligt aan deze aanbeveling wordt overigens door alle instanties onderkend, alsook het feit dat dit voorlopige richtlijnen zijn die ‘met voortschrijdend inzicht’ zullen worden aangepast. Het lijkt erop dat de media dezorgvuldige adviezen van bijvoorbeeld het RIVM te algemeen verwoorden.

De huidige burger eist 100% uitsluiting van elk risico, vooral als het besmettelijke aandoeningen betreft. De adviezen die public health instellingen nu geven suggereren meer kennis dan feitelijk voor handen is. De tijd zal het leren in hoeverre daadwerkelijk sprake is van een significant seksueel transmissie risico. Vooralsnog pleitten de gegevens daartegen.

 

Bron; Seksoa.nl