Home | Informatie | Feiten en cijfers | Aidsbestrijding

Stigma en taboe.

In veel landen zijn seks en aids grote taboes. Dat maakt het erg moeilijk om de bevolking voor te lichten over hoe je een infectie kunt voorkomen. Zo krijgt het virus dus alle kans om verder om zich heen te grijpen. Als mensen niet voldoende zijn voorgelicht over hoe het nu werkelijk zit met hiv en aids, gaan allerlei onzinverhalen en fantasieën over de ziekte de ronde doen.

Ook in België is stigma rondom hiv/aids een groot probleem. Mensen met hiv krijgen zonder uitzondering te maken met negatieve reacties in hun omgeving. Veel mensen houden daarom hun hiv-status geheim, zelf voor familie en vrienden. Ook bleek uit onderzoek van dat er nog veel onwetendheid en vooroordelen bestaan rondom hiv en aids.


Ongelijkheid.

Minder dan 10% van de mensen die een hoog risico lopen op hiv wordt bereikt met effectieve preventie. In de meeste landen gelden maatregelen tegen homoseksualiteit, drugsgebruik en sekswerk. Goede preventie is hierdoor onmogelijk.

In België verspreidt het virus zich vooral onder homomannen en etnische minderheden uit gebieden waar hiv veel voorkomt. Hiv levert daarnaast veel problemen op voor mensen zonder legale verblijfplaats.
In veel ontwikkelingslanden zijn vrouwen economisch en maatschappelijk afhankelijk van mannen, waardoor ze niet in de positie zijn om condoomgebruik te eisen of te praten over vreemdgaan. Ook zijn vrouwen vaak slachtoffer van seksueel geweld.


Prostitutie en druggebruik.

Vrouwen die in de prostitutie werken, lukt het niet altijd om veilige seks te eisen. Hierdoor kan het hiv-virus zich verspreiden. In Oost-Europa en Centraal Azië is drugsgebruik een belangrijke oorzaak voor de verspreiding van aids. In België kunnen verslaafden een gebruikte injectienaald omruilen voor een nieuwe. Als de mogelijkheid van spuitomruil ontbreekt, lenen drugsgebruikers elkaars naalden. De kans op besmetting neemt daardoor toe.


Gezondheidszorg.

Eén van de voorwaarden om aids aan te pakken is een goede gezondheidszorg. In België kunnen mensen een aidstest doen en worden mensen met hiv behandeld. Wel zijn de gevolgen van een hiv-infectie en medicijngebruik voor de lange termijn nog onbekend. In arme landen heeft aids de kwakkelende gezondheidszorg nog verder aangetast. Zelfs als er gratis medicijnen te krijgen zouden zijn: wie schrijft ze dan voor? Waar zijn de artsen, verpleegkundigen, apothekers en voorlichters?


Armoede.

Meer dan 90 procent van de mensen met hiv leeft in arme landen. Wie nauwelijks geld heeft, besteedt het aan eerste levensbehoeften in plaats van aan condooms. In België hoeven de meeste mensen zulke keuzes niet te maken. Armoede maakt ook afhankelijk. Betaalde seks om geld te verdienen voor eten of school is in veel landen geen uitzondering. Als kinderen niet naar school kunnen uit geldgebrek, missen ze bovendien de kans op voorlichting over aids.


Op reis.

Ver weg van huis is alles anders en stel je minder snel je grenzen. Uit onderzoek blijkt dat maar de helft van de jongeren op vakantie een condoom gebruikt als ze seks hebben. Op vakantie is de kans op onveilige seks groter, maar ook mensen die voor hun werk op reis gaan, lopen risico. In arme landen moeten mensen soms ver van huis op zoek naar werk. Mannen met een mobiel beroep zoals vrachtwagenchauffeurs en handelaren verspreiden het virus door onbeschermde seksuele contacten onderweg